LETTER GROOTTE EN INTERLINIE

VAN PUNT NAAR PIXEL

Laten we beginnen met de tekstgrootte in het algemeen. Ik heb de x-hoogte van Dyslexie Font iets groter gemaakt, zodat er meer ruimte binnen de letter is. Dit werkt beter voor mensen met dyslexie. Een voordeel is dat, als je deze grootte als standaard aanhoudt, je de tekst niet apart hoeft aan te passen voor lezers met dyslexie.

De algemene richtlijn voor drukwerk of tekst op papier is eenvoudig en meestal het beste leesbaar:

• Kleine kinderen (5-6 jaar): 16 pt

• Kinderen (7-8 jaar): 14 pt

• Kinderen (9-11 jaar): 12 pt

• Oudere kinderen en volwassenen: 10 pt op papier

Je kunt hier van afwijken. Oudere mensen met slechter zicht gaan bijvoorbeeld naar 11 of 12 pt. Sommige kinderen van 7-11 jaar met veel leeservaring hebben liever een punt kleiner. Ook zijn er volwassenen die 9 pt prettig vinden als leestekst. Dit kan je dus ook gewoon volgen met Dyslexie Font er is niks mis met onze ogen.

Een ‘pt’ (punt) is een standaardmaat in de typografie en staat gelijk aan 0,3528 mm. Hierdoor kun je op papier met een lineaal de x-hoogte meten en zo achterhalen welke lettergrootte is gebruikt. Elke millimeter is iets meer dan 3 pt.

Deze maateenheid stamt nog uit de 18e eeuw, uit de tijd van loden letters. Drukkerijen hadden een universele eenheid nodig, zodat alle drukkers dezelfde grootte konden gebruiken.

Dit systeem werkte goed tot ongeveer 1972, toen Xerox de eerste bitmap-lettertypes maakte. In 1984 bracht Steve Jobs – die kalligrafielessen had gevolgd – de Macintosh-computer op de markt. Deze computer voegde voor het eerst een groot aantal verschillende lettertypes toe voor het grote publiek.

Een ‘pt’ (punt) is een standaardmaat in de typografie en staat gelijk aan 0,3528 mm. Hierdoor kun je op papier met een lineaal de x-hoogte meten en zo achterhalen welke lettergrootte is gebruikt. Elke millimeter is iets meer dan 3 pt.

Deze maateenheid stamt nog uit de 18e eeuw, uit de tijd van loden letters. Drukkerijen hadden een universele eenheid nodig, zodat alle drukkers dezelfde grootte konden gebruiken.

Dit systeem werkte goed tot ongeveer 1972, toen Xerox de eerste bitmap-lettertypes maakte. In 1984 bracht Steve Jobs – die kalligrafielessen had gevolgd – de Macintosh-computer op de markt. Deze computer voegde voor het eerst een groot aantal verschillende lettertypes toe voor het grote publiek.

Dit levert echter een fundamenteel probleem op. Lettertypes zijn altijd ontworpen en gespecificeerd in punten. Zelfs bij digitalisering blijft dit de standaard. Het scherm waarop de tekst wordt getoond, werkt echter in pixels.

In de jaren 70 en 80 waren pixels bovendien groot, vergeleken met nu. De schermresolutie is enorm verbeterd. Waar je vroeger pixels van een afstand kon tellen, is een individuele pixel nu vaak niet meer met het blote oog te onderscheiden.

Elke fabrikant gebruikt verschillende technieken voor pixeldichtheid (DPI/PPI). Schermen worden aangeduid met een resolutie zoals 1920×1080, of meervouden hiervan (2K, 4K, 8K). Dit geeft alleen het aantal pixels aan, niet hoe klein of dicht opeen ze staan.

Het gevolg? Een letter van 14 punten was op een 1920×1080-scherm in 2014 groot en leesbaar. Op een modern 4K-scherm met veel hogere pixeldichtheid is diezelfde 14 punten echter te klein en onleesbaar, waardoor nu vaak 16 of 18 pt voor de hoofdtekst wordt gekozen. Tegelijkertijd zijn er kleine schermen (zoals smartphones) met een extreem hoge pixeldichtheid, die we ook nog eens dichterbij houden. Daar is 14 of 16 pt vaak al voldoende.

De conclusie is dus dat vaste puntgroottes niet meer werken. Je zou veel meer moeten kijken naar responsieve tekst, die zich automatisch aanpast aan het scherm, de pixeldichtheid en de leesafstand.

This answer completely missed the mark. The brochure was not for children, but for (young) adults who are looking for help with their education and future. Part of the target group consisted of people with a visual impairment. This example shows how a design, no matter how well-intentioned, can overshoot its target.

Too high contrast

What far fewer people think about is that contrast can also be too high. Text that stands out too sharply against the background can cause visual stress. Black on stark white is the classic example.

Experience it yourself:
Take a white sheet of paper and draw a black dot on it. Concentrate on this dot for about a minute. Then look at a white wall. There is a good chance that you will see a ‘ghost image’ of the dot, often with a red and green border and a light shadow.

This effect also occurs when people have to concentrate hard to read, such as with dyslexia or a visual impairment. Reading black letters on a stark white background – whether on paper or a bright screen – can be extremely tiring.

The complaints that result from this are serious:

• The letters seem to move or “dance”.
• Nausea, comparable to car sickness.
• Ocular migraine.

This can cause a downward spiral. You see light colored edges around the letters, which forces you to concentrate harder. This extra effort makes the symptoms worse, which requires even more concentration, and so on.

Good balance in contrast through color

Fortunately, there are simple solutions to make the reading experience more enjoyable for everyone.

For the reader: A simple and inexpensive solution is to use a colored, transparent sheet (a “reading ruler” or “overlay”). You can often find these at a hobby store for less than a dollar. Take a piece of text with you and lay the different colors over it to see what reads best for you. Red, green, and blue are popular choices that tone down the harsh contrast.

For the designer and writer: As the creator of the content, you can have the biggest impact.

• Dark mode: A common mistake is to simply invert the colors to white letters on a black background (dark mode). Although the light from the screen is less bright, the contrast remains the same. The red and green ghost edges then appear on the inside of the letters, which does not solve the problem. And is harder to read.

• Opt for soft colors: The most pleasant reading experience is often achieved with a combination of dark, but not completely black text on an off-white or light yellow background. Think dark blue or dark gray text. This combination has enough contrast to be bright, but is soft enough to avoid visual stress.

• Use natural tones: Avoid bright unnatural, harsh RGB screen colours. Instead, opt for softer, more natural CMYK tones that are easier on the eyes.

• Black White Use 80% black: If you are using print-on-demand (POD) and cannot use color, set the text color to 80% black instead of 100%. This small difference reduces the contrast to a much more pleasant level, without compromising readability.

A little effort, a world of difference

Adjusting color and contrast may seem like a small detail, but it’s a small effort with a huge result. Not only do you help people with dyslexia and visual impairments get the information they need, you also save them a lot of grief and frustration.

Ultimately, a design that is easier on the eyes is more pleasant for everyone. Let’s work together to create a world where information is truly accessible to everyone.